Ο ΣΕΕΑΕ θέτει υπόψη σας ζήτημα που επηρεάζει καθημερινά τις επιχειρήσεις εμπορίας μεταχειρισμένων αυτοκινήτων: κατά τη μεταβίβαση Ε.Ι.Χ. που έχουν αγοραστεί αποκλειστικά προς μεταπώληση, αναφέρεται ότι ζητείται σε ορισμένες περιπτώσεις προηγούμενη δήλωση φόρου υπεραξίας, ενώ σε άλλες όμοιες περιπτώσεις ακολουθείται διαφορετική πρακτική. Παρακαλούμε να δοθεί σαφής και ενιαία απάντηση, με βάση τον πραγματικό χαρακτήρα του συγκεκριμένου οχήματος. 

Το κρίσιμο ζήτημα: πάγιο ή εμπόρευμα;

Για μία επιχείρηση εμπορίας αυτοκινήτων, το Ε.Ι.Χ. που αγοράζεται προς μεταπώληση αποτελεί το αντικείμενο της δραστηριότητάς της. Το Ε.Ι.Χ. που αποκτάται και χρησιμοποιείται για τις λειτουργικές της ανάγκες μπορεί να αποτελεί πάγιο. Πρόκειται για διαφορετική οικονομική και λογιστική λειτουργία, την οποία αναγνωρίζουν τα Ελληνικά Λογιστικά Πρότυπα (ν. 4308/2014) με τη διάκριση παγίων και αποθεμάτων.

Η Ε.10444/13/11-8-1982 συνδέει τον φόρο υπεραξίας κατά τη μεταβίβαση Ι.Χ. επιχειρήσεων με οχήματα που αποτελούν πάγια περιουσιακά στοιχεία. Το έγγραφο 1095248/1856/Α0012/8-10-2007 διατυπώνει ρητά τη διάκριση εμπορεύματος και παγίου, με έλεγχο των πραγματικών περιστατικών. Επειδή το έγγραφο του 2007 εκδόθηκε επί συγκεκριμένης περίπτωσης Φ.Ι.Χ., ζητούμε να διευκρινιστεί ρητά η εφαρμογή της διάκρισης στα Ε.Ι.Χ. εμπορίας, χωρίς να προεξοφλούμε ότι οι δύο περιπτώσεις ταυτίζονται.

Το ερώτημα είναι συγκεκριμένο: Όταν αποδεικνύεται ότι ένα Ε.Ι.Χ. αγοράστηκε, καταχωρίστηκε και διατηρήθηκε ως εμπόρευμα προς πώληση, χωρίς να χρησιμοποιηθεί ως μέσο δράσης της επιχείρησης, απαιτείται η δήλωση φόρου υπεραξίας του άρθρου 5 παρ. 2 του ν.δ. 1146/1972 πριν από τη μεταβίβασή του; Αν ναι, παρακαλούμε να προσδιοριστεί η ακριβής ισχύουσα νομική βάση για την υπαγωγή του εμπορικού αποθέματος. Αν όχι, να οριστεί σαφώς η διαδικασία μεταβίβασης.

Η ίδια δραστηριότητα ασκείται με διαφορετικές μορφές 

Ατομικές επιχειρήσεις, Ο.Ε./Ε.Ε., Ι.Κ.Ε. και Α.Ε. μπορούν να αγοράζουν το ίδιο Ε.Ι.Χ. προς μεταπώληση και να το καταχωρίζουν ως απόθεμα. Αν η μεταχείριση διαφέρει, είναι αναγκαίο να αποσαφηνιστεί ποια διαφορά απορρέει από τον χαρακτήρα του οχήματος και ποια από το λογιστικό ή φορολογικό καθεστώς της επιχείρησης. Η Ε.2007/2026 της ΑΑΔΕ προβλέπει διαφορετικούς χειρισμούς της υπεραξίας και του φόρου που έχει ήδη καταβληθεί από νομικά πρόσωπα με απλογραφικά βιβλία. Αυτοί οι χειρισμοί δεν επιλύουν από μόνοι τους το προηγούμενο ερώτημα: εάν απαιτείται καταρχάς δήλωση για όχημα που είναι απόθεμα.

Ζητούμε από την ΑΑΔΕ:

1. Να απαντήσει ρητά στο ανωτέρω ερώτημα για Ε.Ι.Χ. που είναι αποδεδειγμένα αποθέματα και, σε κάθε περίπτωση, να παραθέσει την εφαρμοστέα διάταξη και τυχόν μεταγενέστερη οδηγία που μεταβάλλει την ερμηνεία του 1982 ή του 2007.

2. Να διαχωρίσει την υποχρέωση υποβολής δήλωσης κατά τη μεταβίβαση από τη μεταγενέστερη φορολόγηση του κέρδους ή τον συμψηφισμό τυχόν καταβληθέντος φόρου, διευκρινίζοντας τη μεταχείριση ανά λογιστικό σύστημα και νομική μορφή.

3. Να ορίσει ενιαία αποδεικτικά κριτήρια: παραστατικά αγοράς και πώλησης, λογιστική παρακολούθηση στα αποθέματα, μη ένταξη στα πάγια, μη διενέργεια αποσβέσεων, διάθεση προς πώληση και πραγματική χρήση. Ο χαρακτηρισμός κάθε οχήματος να κρίνεται από το σύνολο των στοιχείων.

4. Να εκδώσει σαφή οδηγία για τις φορολογικές υπηρεσίες και να μεριμνήσει για την ενημέρωση των αρμόδιων υπηρεσιών μεταβίβασης, ώστε ίδιες πραγματικές περιπτώσεις να αντιμετωπίζονται με τον ίδιο τρόπο σε όλη τη χώρα.

Το αίτημά μας είναι σαφές: να εφαρμόζεται με συνέπεια η διάκριση μεταξύ παγίου και εμπορεύματος, να φορολογείται κανονικά το επιχειρηματικό αποτέλεσμα και να ακολουθείται ενιαία διαδικασία για όμοιες συναλλαγές, με σαφή νομική αιτιολογία. Ο ΣΕΕΑΕ είναι στη διάθεσή σας για την προσκόμιση ανωνυμοποιημένων παραδειγμάτων και παραστατικών.